Twitter Facebook More

26 Mart 2013 Salı

Bedava Onarım Kütüphanesi

,



San Francisco’nun Tenderloin bölgesinde her ayın 15’inde bir adam dikiş makinesiyle bir sokak köşesine yerleşiyor ve mahallede yaşayanların yırtılmış kıyafetlerini ücretsiz dikiyor. Bu dikiş gönüllüsü, sahne sanatçısı, mucit ve California Sanat Koleji’nde seramik profesörü olan Michael Swaine. Onun esas hayali;  “yaşamımızdaki boşlukları düzeltmek için bir yer…iplik ve dikiş makineleri ödünç almak ve hayat hakkında konuşmak için” bir bedava onarım kütüphanesi oluşturmak. Bu girişimine de çoktan başlamış ve geliştirmeye çalışıyor. Kendi deneyimini şöyle özetliyor:

 “Bence ‘iyi yapmak’ zor bir deyim”, diyor. “Benim açımdan ayda bir ufak bir çaba ve bir sürü başka insan var önemli şeyler yapan. Benim ufak eylemim daha çok bir jest ve bazıları için anlamı çok ama daha önemli olanın katılımcılığın, yurttaş olmanın ve normal olanı dışa vurmanın bir örneği olması olduğunu düşünüyorum.”

Michael Swaine, 2008 yılında Londra’da seyahat edipi kapı kapı dolaşarak insanların yırtık eşyalarını onarmıştı. Swaine’in onarım kütüphanesi projesi ise 2001 yılında California Sanat Koleji’nin Wattis Enstitüsü için “Generosity Project”(Cömertlik Projesi) adı altında başladı. En başta kütüphane kartları oluşturdu ancak bu yöntem tutmadı.  Zaman içinde sınırları değişti ve sadece eşyalarını tamir ettirmek isteyenler değil, gönüllüler de katılmaya başladı. Böylelikle bu amaç çevresinde bir topluluk oluştu.

Swaine’in başka projeleri de var. Örneğin sanat projelerini destekleyen bir platform olan Futurefarmers’ın 1998’den beri analog tasarımcısı. Çalışmaları her zaman katılımcı bir ruh içeriyor ve New York, San Francisco’nun popüler müzelerinde eserleri sergilendi. Weed Walk yani yabani otları tanıma yürüyüşleri düzenliyor. Ve bir kitap ödünç verme sitesi var.

Grist Dergisi’nde kendisiyle yapılan söyleşide bedava onarım kütüphanesi fikriyle ilgili çeşitli açıklamalarda bulunmuş:

“Bir  eşyasını tamir ettirmek için gelecek herkese açık ve eşit olarak gelip yardım edecek herkese açık. Gerçekten güzel bir denge olduğunda en çok sevdiğim günler oluyor; insanlar onarıma yardım etmek için geliyor, insanlar oturuyor ve hikayeler anlatıyor, insanlar onarılacak şeyler getiriyor. Güzel olan bunların hepsi aynı anda gerçekleşiyor.”

“Gerçek şu ki insanlar kaldı mı seviniyorum. Sandalyeleri çıkarıyorum. Hiçbir zaman kimseyi kovmadım. Belki bu bir tüketici şeysidir. Bir restorana gider ve yediğinizi bitirirseniz, ayrılmanız gerekir. Başkası o sandalyeyi isteyecektir. Bu diğer fonksiyonla ilgili dokunaklı ve güzel bir şey olduğunu düşünüyorum(…)”

Michael Swaine bazen dikiş makinesinin etrafında önemli tartışmalar olduğunu söylüyor, aynı zamanda bu eylemi ay yerine günde bir defa yapmanın zor olduğunu da ekliyor. Ayda bir bile olsa, Swaine’in bu mahalleye verdiği hizmet aslında insanların unutmaya başladığı birçok değeri onlara hatırlatıyor ve onlardan ne kadar keyif aldıklarını. Sosyal bir varlık olarak Swaine’in dediği gibi herhangi bir yerden işi bitince ayrılmak, her eylemi konuşmayarak, selam vermeyerek – aynı mahallede yaşasak bile- yani yabancılaşarak gerçekleştirmek aslında doğamıza aykırı. Bunun en büyük kanıtı bu tür girişimlerin başarılı olması. Yani Swaine tezgahını kurduğunda boş kalmıyor, üstelik tezgahının etrafı tartışmalar, paylaşımlarla bir nevi kamusal alana dönüyor. Dolayısıyla onarım kütüphanesi ufak ölçekli de olsa aslında paylaşım ile nasıl toplumsal diyalog oluşturulabileceğinin bir kanıtıdır.


(Filme çeken ve düzenleyen:  Andrew Galli of Galli Film Studios, LLC)

Kaynaklar:

0 yorum to “Bedava Onarım Kütüphanesi”

Yorum Gönder